Zerowaste

Hieraan kunnen mijn collega’s mij altijd herkennen

Sinds een maand of 2 werk ik weer met volle goesting. Hoe ik daar terecht ben gekomen vertelde ik hier al.

Voor iemand die thuis heel bewust omgaat met afval en die in de winkel staat te wikken en te wegen tussen verpakkingen, is het best een shock om hier te werken. Zo veel afval. Maar ook: zo veel potentieel om het beter te doen.

Niet alleen de wegwerphanddoeken in ons keukentje, maar vooral het plastic overal in het personeelsrestaurant. M’n maag keert van de stapels plastic bekertjes. Ik kan zelfs geen portie salad bar nemen want dan wordt ik verplicht om dat ik een plastieken bakje te doen.

Ik sta niet alleen in mijn gruwel, heb ik al ontdekt. En daarom valt er wel wat aan te doen. Samen.

En tot die tijd, geef ik gewoon het goede voorbeeld, want de verandering begint nu eenmaal bij jezelf.

Mij kan je tijdens de lunch altijd herkennen aan mijn herbruikbare beker (#vijverfestival !) en mijn stoffen servet. Kleine moeite, groot verschil. Dat mijn vegetarische lasagna (want we doen weer mee van #dagenzondervlees) geserveerd werd in een aluminium bakje… sja, soms is het cholera of de pest…

1 Comment

  1. Resaarcle

    5 maart 2017 at 19:31

    En nu maar duimen dat je besmettelijk bent!

Leave a Reply