favoriet, Kinders

De bipolariteit van het moederschap

Als een slinger, altijd heen en weer, zo voelt het momenteel. Mama zijn is een aanslag op je gezond verstand en je hart.

Het is avond. We zitten met z’n vieren in de auto onderweg terug naar huis. Zus is nog zwaar onder de indruk van het K3 optreden. Broer heeft een sprongetje en zou het liefst een ganse dag op mama’s lijf hangen. De achterbank krijst en huilt in het kwadraat. Over de muziekkeuze (“nee! Mama! Niet Dat liedjeuheuh! Ik wil een ander liedjeuheuh! “) en over het gebrek aan mama binnen handbereik.

Ik zucht en vloek en kraak en wanhoop. Denk aan wat mensen zonder kinderen momenteel doen. Voel een plotse drang om de benen te nemen.

Soms wil ik gillend wegrennen van iets wat ik niet kan achterlaten

Het is ochtend. Broer ligt lekker loom te drinken. Zus meldt door de babyfoon dat ze wakker is en krijgt toestemming om nog even mee in ‘het grote bed’ te kruipen. Kleine voetjes op de overloop. Een deur die openstaat. Broer vergeet prompt zijn ontbijt, duwt zich recht op zijn handjes en begroet Zus met een lach van oor tot oor. De kamer vult zich met gegiechel en liefde.

Soms wil ik de tijd stil zetten. Inkaderen. Vasthouden. Het moment op m’n netvlies branden om bij te houden tot lang nadat hun voetjes in mijn handen passen.

Mama zijn, verlegt grenzen. Van geduld. Van zelfcontrole. Van liefde.

6 Comments

  1. fieke

    12 maart 2017 at 20:02

    Och, Kim, zo schoon! En wat hebben jullie mooie kindjes! <3

  2. 4 lessen na 2 weken van #40dagenbloggen » Groene Pumps

    17 maart 2017 at 21:26

    […] wil promoten, de posts waar jullie het vaakst op reageren, zijn de persoonlijke posts. Wanneer ik mijn hart lucht als mama, wanneer ik verzucht dat de wereld te snel gaat of wanneer ik reclame maak voor mijn favoriete […]

  3. Nina

    19 maart 2017 at 18:55

    Van over mijn oren tot achter het behang las ik ergens.

    1. Kim

      19 maart 2017 at 20:20

      oh das inderdaad pakkend verwoord!

Leave a Reply